Een bakje soep met….
In deze serie maak je kennis met de mensen achter De Haagse Soepbus. De vrijwilligers, de leveranciers en de vertegenwoordigers van organisaties waar we mee samen werken. Deze keer een wel heel bijzondere special guest; Estelle Guinot, veiligheidsregisseur Haagse Hout bij de gemeente Den Haag, maar vandaag vooral redder in nood!
Hey Hilmar, what is your favo….Ho, wait es ff. Hilmar zijn favoriete soep is kjötsùpa (voor de liefhebbers het googelen zeker waard) maar jij bent Hilmar helemaal niet!?
“Nee, dat klopt. Ik ben Estelle, ik zou vandaag eigenlijk op de derde stoel meerijden om kennis te maken met de Soepbus, maar Hilmar is ziek dus ik ben meteen gepromoveerd tot bijrijder”
Ben je een nieuwe vrijwilliger?
“Nee, maar ik ben wel de nieuwe veiligheidsregisseur van Haagse Hout namens de gemeente en omdat de Koekamp daar ook onder valt wilde ik graag eens weten wat de Soepbus nu eigenlijk precies doet, jullie staan daar uiteindelijk elke dag.”
Wow en je staat meteen broodjes te smeren. Dat is nog eens public service above and beyond!
“Natuurlijk, als ik hier toch ben kan ik net zo goed meteen de handen uit de mouwen steken. Huco is de bus aan het inladen en ik regel de soep en de boterhammen.”
Een echte redder in nood dus, dank daarvoor! Maar ik ben dan natuurlijk wel meteen nieuwsgierig wat jouw favoriete soep is?
“Kippensoep, ouderwetse zelfgemaakte kippensoep! En als ik echt tijd heb dan trek ik ook zelf de bouillon van de kip. Heerlijk!”
Oh geweldig! En een verademing na al die hippe soepen die in deze rubriek voorbijkomen, back to basic! Maar wat doet een veiligheidsregisseur eigenlijk?
“Je kunt ons zien als de spin in het web van de openbare orde en veiligheid, we zijn de schakel tussen de gemeente en wat zich allemaal op straat afspeelt. We werken nauw samen met de politie, maar luisteren ook naar signalen van ondernemers, bewoners of diensten op straat. Als we veel signalen van overlast of terugkerende openbare orde verstoringen krijgen, dan gaan we in overleg met alle betrokken partijen om te kijken wat we daartegen kunnen doen.”
Gelukkig gebeurt er op de Koekamp nooit iets!
“Hahaha, je weet zelf ook wel dat dat niet helemaal waar is! We ontvangen regelmatig signalen dat er wel degelijk dingen gebeuren en dat is een van de redenen waarom ik graag mee wilde rijden op de Soepbus.”
En is het bevallen?
“Ik weet niet of dat echt het goede woord is. Jullie doen geweldig werk en ik heb nu ook met eigen ogen gezien dat het echt nodig is. Persoonlijk vond ik het best confronterend dat in een rijk land als Nederland mensen toch in de rij moeten staan voor een boterham en een kopje soep, maar ik heb ook gemerkt dat het contact met de meeste van die mensen warm en vriendelijk is. Aan de andere kant, en dat is dan de professionele blik, kunnen we ook niet ontkennen dat de mensen die naar de Koekamp komen voor de diensten van niet alleen de Soepbus, maar ook het Leger des Heils, de Straatverpleegkundigen, het Rode Kruis en al die andere organisaties, regelmatig voor problemen zorgen. En dat kan gewoon niet dus daar moeten we een oplossing voor vinden.”
Gaan we die oplossing ook vinden?
“Natuurlijk! Dat zijn we niet alleen verplicht aan de mensen die last hebben van de overlast, maar ook aan de bezoekers van de Soepbus. Ik vind het fijn dat alle betrokken partijen open staan voor een open en constructieve dialoog. Dat is altijd het begin van de oplossing!”
Eindigen we toch nog gezellig!
“Jazeker, ik volleybal bijvoorbeeld twee keer per week en dat is natuurlijk een echte teamsport. Dus als spelverdeler wil ik nu een mooie set up geven en dan kunnen de betrokken organisaties op de Koekamp de winnende smash maken.”
Matchpoint!