In deze serie maak je kennis met de mensen achter De Haagse Soepbus. De vrijwilligers, de leveranciers en de vertegenwoordigers van organisaties waar we mee samen werken. Long overdue is deze editie met Sinéad Branagan. Soepbusvriendin vanaf het allereerste uur and even before, rock fenomeen van Dublin tot Wenen en nu ook een enthousiaste chauffeur op De Haagse Soepbus. Talking about een echte SoeperStar!
Hallo Sinéad, wat is je lievelingssoep?
“Oh gosh, daar heb je me meteen. Ik hoop dat je een beetje ruimte hebt gereserveerd voor deze aflevering want ik heb drie favoriete soepen. And i like to talk a lot, haha!”
Kom maar op, we gaan rustig beginnen. Wat is de absolute nummer 1?
“Irish stew, no doubt about it! Ik weet wel dat jullie in Nederland dat meer als een soort van stoofpotje beschouwen, maar dat hebben jullie toch echt nooit helemaal goed begrepen. Voor de Ieren is onze stew een soep en voor mij is het the taste of home. Mijn nummer 1 to go to when it is time for comfort food!”
Awesome! Ik had nooit gedacht dat Irish stew het grote niet te vermijden Soepbusreceptenboek zou gaan halen, maar als een Ierse zegt dat het een soep is dan is die discussie ook meteen klaar. Case closed. Ik ben wel heel benieuwd naar je tweede soep!
“Toen ik in New Orleans bij vrienden op bezoek was leerde ik de Cajun Chicken Gumbo maken, een heerlijke dikke soep op een roux basis met Franse, Spaanse, West-Afrikaanse en Inheems Amerikaanse invloeden en in dit geval kip, maar je eet het ook vaak met garnalen. Delicious soulfood!”
Nothing beats a good gumbo! En de laatste?
“Mijn eigen vissoep, die lijkt op een New England Clam Chowder, maar ik gebruik vis in plaats van krab als hoofingrediënt en verder als wat de zee geeft. Het is ook een soep uit mijn jeugd. Als kind in Ierland ging ik met mijn broers en zussen het strand op en alles wat we konden vinden aan kokkels, mosselen, coquilles, scheermesjes etc dat ging samen met de vis die we toevallig die dag hadden in de soep. In de loop der jaren heb ik er helemaal mijn eigen twist aan gegeven. Het is creamy, thick, rich and perfect. Haha, al zeg ik het zelf!”
Wow! We hebben al een pracht vissoep van Peter Batelaan, maar Irish Stew en de Cajun Chicken Gumbo zijn absolute aanwinsten voor het Soepbus receptenboek! Hoe ben jij eigenlijk in aanraking met de Soepbus gekomen?
“Oh, we go years back. Ik woon in het centrum en vroeger stond de Soepbus altijd bij de Grote Kerk. Als je dan met grote letters Soepbus ziet staan en mensen in de rij, dan is het niet moeilijk om te begrijpen wat daar gebeurt. Van de ene op de andere dag was de bus opeens verdwenen en ik vroeg me echt af waar de bus naar toe was gegaan en of de mensen nog wel te eten kregen.”
En toen heb je ons weer herontdekt..
“Jazeker, dankzij Merlijn! Maar mag ik eerst even vertellen waarom ik het juist vandaag zo speciaal vind dat ik voor het eerst op de Soepbus mee mag rijden?
Sure..
“Omdat ik zelf het afgelopen weekend van het ene moment op het andere opeens dakloos was. Gedoe met brand in onze buurt, dat bleek een drugslab te zijn en dus werd er preventief ontruimd. Het was echt bizar, je hebt een paar minuten om wat spullen te pakken en dan sta je letterlijk op straat. Natuurlijk weet je wel dat het tijdelijk is, maar je voelt je echt wel even ontheemd. Gelukkig mocht ik vanochtend mijn huis weer in, daar ben ik heel dankbaar voor, maar het heeft me ook zeker nog meer gemotiveerd om vandaag te komen helpen op de Soepbus.”
Oei, dat gaat je inderdaad niet in de koude kleren zitten. Wat fijn dat het allemaal toch goed is afgelopen! Maar waar kwam Merlijn nou vandaan?
“Oh ja! De Soepbus was dus uit mijn beeld verdwenen tot we met Forever Young een optreden hadden bij RTV Discus en daar zat ook Merlijn om te vertellen over De Haagse Soepbus. Daar werd ik blij van want de Soepbus was dus nog alive and kicking en na afloop raakten Merlijn en ik in gesprek met elkaar.”
En de geschiedenis gaat dat Merlijn erg onder de indruk was van jouw stem!
“Awe, that’s sweet. Maar ik denk dat hij vooral onder de indruk was van de hele band en hij vroeg of we het leuk zouden vinden om een keer bij de Soepbus te komen spelen.”
En? Wilden jullie dat?
“Haha, you know that very well! Natuurlijk vonden we dat leuk, een eer zelfs! En we hebben inmiddels al verschillende keren bij speciale gelegenheden als de Haagse Vrijheidsmaaltijden en op Wereld Dakloze Mensen Dag met heel veel plezier gespeeld voor de bezoekers van de Soepbus. Die daar gelukkig net zoveel plezier aan hebben beleefd.”
En nu dus vandaag voor het eerst als aspirant chauffeur mee op de Soepbus?
“Yes! Ik heb eerder deze maand nog onze tourbus op en neer naar Wenen gereden, dus ik heb er wel vertrouwen in dat het met de Soepbus ook gaat lukken. Maar Huco is, volkomen terecht, streng en voorzichtig, dus ik ga eerst braaf meerijden met Clyde en kijken hoe hij en Klaaske alle voorbereidingen en het uitdelen van de soep en de andere dingen doen.”
Zin in?
“Heel veel zin! Na mijn eerste kennismaking met de Soepbus bij de Grote Kerk en daarna de hernieuwde kennismaking via Merlijn en de leuke optredens die we mochten doen voor de bezoekers voelt het nu ook echt tijd om zelf daadwerkelijk te helpen met soep maken en brood smeren. I have the apron already and now i’m gonna own it! Het is ook iets wat ik van huis uit mee heb gekregen. Als groot gezin in het Ierland van destijds hebben we zeker ook moeilijke tijden gekend waarin we hulp nodig hadden. Toen het ons later weer beter ging leerden we vanzelf dat het niet meer dan normaal is dat jij op jouw beurt weer andere mensen helpt die het moeilijk hebben. Dat ik dat nu ook in Den Haag mag doen stemt me dankbaar. Dus ja, ik heb er heel veel zin in!
Boy, you really like to talk a lot…
“Haha, I told you!”
……………
“Alan?”
Ja Sinéad?
“Ik snap dat je stukje al klaar is, maar mag ik nog even vertellen hoe ik het gisteren op de bus vond?
Uh…alleen als het positief is!
“Haha, dat is het zeker! It was sweet and bitter at the same time. Ik ben ontzettend onder de indruk geraakt van de fijne manier waarop Klaaske en Clyde de mensen helpen en de reacties van de bezoekers zelf. Werkelijk iedereen was vriendelijk en dankbaar zonder overdreven te doen. Geen gedoe in de rij, maar rustig op hun beurt wachten en daarna ook niet veeleisend zijn, maar oprecht blij met wat er is. Ook de variatie aan verschillende mensen, mannen, vrouwen, een gezin met een klein kind (that broke my heart!) en nationaliteiten. Even Irish! Het is net of de hele wereld aan de Haagse Soepbus voorbijtrekt. Het voelde fijn en dankbaar om dit te mogen doen en hoewel het niet nodig zou moeten zijn dat de Haagse Soepbus er is, ben ik wel blij dat we er elke dag kunnen zijn. I am on board!”
En daar zijn wij weer erg blij mee en dankbaar voor Sinéad. Welcome on board!
